Architectuur, België, Reizen
comments 21

Blegny-Mijn, van kolenmijn tot UNESCO Werelderfgoed

Blegny-mijn

Twee maanden na de sluiting van de Blegny-Mijn in 1980 gingen de eerste bezoekers al naar beneden. Een kleine 37 jaar later waren wij aan de beurt om met de oorspronkelijke mijnlift af te dalen in één van de laatste mijnen van België. Af te dalen en onder begeleiding rond te lopen in een mijn. Iets wat ik zelf nog niet veel gedaan heb. Grotten hebben we genoeg bezocht, maar een echte mijn bezoeken stond nog niet vaak op het programma. Daar hebben we dus verandering in gebracht met ons bezoek aan de Blegny-Mijn. Maar dat niet alleen. Het is sinds 2012 ook nog eens UNESCO Werelderfgoed.

Blegny-MijnBlegny mine

Op een grauwe en regenachtige Paasdag hebben we een bezoek gebracht aan dit industrieel stukje erfgoed net over de grens bij Maastricht. We hadden van te voren gelezen dat er verschillende rondleidingen gegeven werden waaronder in het Nederlands. De eerste zou om 11.30 uur beginnen dus rond elf uur waren we er om met deze rondleiding mee te gaan. Ruim op tijd zo bleek want we waren de eerste die mee wilden. We hebben de tijd gebruikt om een rondje om het complex te lopen om alvast een eerste indruk te krijgen. Voor kinderen is er genoeg te doen, van een grote speeltuin tot een minidierentuin bestaande uit enkele herten, vogels en geiten. Maar daar kwamen we niet voor, wij kwamen voor de mijn. We wilden wel eens een mijn van binnen zien en kijken hoe het er vroeger geweest moest zijn. Vanaf het terrein heb je een goed en mooi zicht op het hoofdgebouw en na een kleine wandeling zijn we weer teruggegaan omdat de rondleiding zou beginnen.

Film, omkleden en de mijnBlegny mine

Onze twee uur durende rondleiding begon met een film. Verwacht hier geen hoogstaande film maar een introductiefilm die volgens mij sinds 1980 niet meer gewijzigd is. Niet echt meer van deze tijd, maar wel met originele beelden van de mijn en met informatie over het proces en het leven van de mensen. Het echte werk begint pas na de film. Je gaat naar een kleedkamer waar je een helm en overal krijgt en dan loop je naar buiten. Naar de lift die je naar beneden brengt. Tijdens deze rondleiding door de Blegny-Mijn ga je 30 en 60 meter onder de grond. De echte mijnwerkers gingen natuurlijk dieper maar hoe dieper je gaat, hoe natter je voeten kunnen worden. Daarom ook de tip om oude schoenen aan te trekken want er kunnen plassen liggen. De helm is trouwens geen overbodige luxe als je net als ik vrij lang bent. In de lift heb je de helm al nodig omdat je anders je hoofd stoot tegen de bovenkant en ik heb ook tijdens het bezoek enkele keren mijn hoofd gestoten en dan ben je blij met die mooie gele helm.

De rondleidingBlegny mine

Tijdens de rondleiding krijg je een hele hoop informatie te verwerken. Hoe de mijnwerkers leefden, wat ze deden en ook over de mindere kanten van het vak. Dat vrouwen en kinderen ook in de mijnen hebben gewerkt voor de volle 12 uur per dag, dat er paarden werden gebruikt die nooit het zonlicht hebben gezien en de vele ongelukken en doden die er zijn gevallen. Het was geen pretje om er te werken. Hoe dieper je ging, hoe warmer het was. Sommige van de diepste mijntunnels werden speciaal gekoeld en dan was het nog een graad of 35, soms 40. Niet echt de fijnste omstandigheden om in te werken. Onze gids vertelde gepassioneerd over het mijnleven en vergeleek deze mijn steeds met zijn grotere varianten in Nederland. De rondleiding was informatief en ook voor kleine kinderen leuk om te doen. Onze groep telden er een aantal en je kon zien dat het indruk heeft gemaakt.

Bovengronds misschien wel mooierBlegny mine

Voor mij begon de pret eigenlijk pas toen we weer naar boven kwamen. Begrijp me niet verkeerd, het was leuk om beneden te zien wat ze allemaal hadden gedaan maar ik vind persoonlijk het bovengrondse proces interessanter. Hoe de steenkolen werden gewassen en het puin werd weggevoerd. Daar komen de grotere machines bij kijken en de mijnwagentjes. Dat zijn de processen die een mijn voor mij maken wat het is. Het ondergrondse leven is zwaar, donker en eigenlijk eentonig. Je had als mijnwerker een taak en dat voerder je je hele leven uit. Je duwde karretjes, je plaatste explosieven of je boorde. Zo waren er meer dan 50 verschillende taken die allemaal door andere mensen werden uitgevoerd. Blegny mine

Bovengronds was dat hetzelfde maar daar zag je tenminste nog daglicht. De mijnwagentjes stonden er nog. Mijnwagentjes zoals je ze voorstelt. Gaaf om te zien. Deze hele bovenverdieping was super. Zeker als je je fotocamera bij je hebt.

Puinberg Blegny mine

Na de rondleiding en de inlevering van je mooie helm hebben we onze gids bedankt. We hebben snel wat gegeten en zijn de puinberg opgelopen. Deze hele berg is door de mijnwerkers door de jaren heen uit de grond gehaald en met mijnwagentjes naar boven vervoerd. De berg groeide en groeide en tegenwoordig is het een mooi uitkijkpunt. Je hebt er goed zicht op de de mijngebouwen en de omgeving. Het is nu een soort berkenbos geworden. Er groeien planten en bomen ook dat is gaaf om te zien. Blegny mine

Het is geen hoop stenen meer, nee het is door de natuur teruggenomen. Natuurlijk zie je overal nog de restanten van het oude mijnverleden liggen met als hoogtepunt de plek waar de mijnwagentjes bovenkomen. Het is een fijne plek om even de dag af te sluiten en te bedenken wat je nu eigenlijk allemaal hebt gezien.

De Blegny-Mijn is een bijzondere plek om te bezoekenBlegny mine

Je kan er meerdere keren per dag met een gids naar beneden gaan. Het biedt een unieke inkijk in het zware leven van de mijnwerkers en als je net zo’n enthousiaste gids als de onze tegenkomt dan steek je er nog iets van op. Het heeft ook een keerzijde. De kinderarbeid, het dierenleed en de ontelbare ziektes en zware omstandigheden waarin de mijnwerkers leefden. Dit leven wens je niemand toe. Het mooie is wel dat ze de sluiting een positieve draai hebben gegeven. Dat ze het open hebben gesteld voor het grotere publiek om die kennis te laten maken hoe het er vroeger aan toe ging. Het is in mijn ogen terecht om het te bestempelen als industrieel erfgoed en zelfs UNESCO Werelderfgoed. Blegny mine

Het is een mooi maar klein complex. Het mooiste in dat de mijn nog in werking is. Niet dat ze er nog kolen uit de grond halen maar wel dat je op twee verdiepingen onder de grond kennis kan maken met de Blegny-Mijn terwijl je er daadwerkelijk bent. En boven de grond is het misschien wel mooier. De oude machines, de mijnwagentjes en de oude rails. Voor mij is een een leuke bezienswaardigheid geweest en ik ben benieuwd hoe jullie het gaan vinden.

21 Comments

  1. Bijzonder dat je nog zo kunt afdalen in de mijn zeg! Ik had hier nog nooit van gehoord, maar het klinkt heel bijzonder hoe je voor een paar uur terug de tijd in kan gaan en ziet hoe het er vroeger was.

  2. Jenny - ikreis.net says

    Ik heb je blog al eens eerder gelezen, maar nu dus nog een keer.

    Eind november ga ik zelf naar Blegny en ik ben dus echt heel benieuwd!

  3. Lijkt mij heel bijzonder om te bezoeken. Vooral de geschiedenis die er achter, heel fascinerend dat ze vroeger zo moesten werken. Nu in Nederland moet je daar niet aan denken. Het is trouwens ook een leuk uitstapje als het even een dagje minder lekker weer is. Dit ga ik zeker op mijn lijstje zetten op is te bezoeken.

    • Niels says

      Je moet er zeker niet aan denken. Het waren niet de meest risicovrije beroepen. Maar de mijn is een leuk uitje en je kan je er zeker een middagje vermaken 🙂

  4. ensanne says

    Fantastische plek, hier wil ik graag een keer fotograferen! Lijkt ook veel op Duisburg en Essen!

    • Niels says

      Het ligt vlak bij Maastricht en is zeker de moeite waard om een keer bezocht te hebben. Het is een stuk kleinschaliger dan Duisburg en Essen en je bent er minder tijd mee kwijt maar als je in de buurt bent dan ben je een leuke middag zoet.

  5. Lijkt mij heel interessant om zo’n rondleiding te doen. Is toch weer een heel andere kant van de Belgische geschiedenis dan ik tot op heden ken. Tegelijkertijd denk ik dat het een soort terug-in-de-tijd-gevoel geeft, dat is vind ik altijd heel bizar om mee te maken.

    • Niels says

      Het was een leuke rondleiding. De film moet je wel even uitzitten maar als je dan daadwerkelijk onder de grond gaat kijk je je ogen uit. Nouja, zover kan je niet zien, haha. Maar als je dan weer bovenkomt dan is het nog leuker met het industriele complex dat boven de mijn is gebouwd.

  6. Ik ben hier misschien wel 1000 keer langs gefietst vanaf Maastricht. Maar heb er nooit aan gedacht om de mijn te bezoeken eigenlijk. Man, wat heb ik vel gemist dus. 😉

    • Niels says

      Misschien al je er nog eens langs fietst dat je er een keertje stopt. Het is een leuke twee uur die je bezig bent en je ziet weer eens iets anders.

  7. Mooie foto’s heb je gemaakt! De mijnindustrie is een onderdeel van onze Belgische geschiedenis dus eigenlijk moet ik er toch maar eens een bezoekje naar toe moeten plannen. Goed om te weten dat er hier ook rondleidingen in het Nederlands gegeven worden, want mijn Frans is niet al te best. 🙂

    • Niels says

      Nog altijd beter dan mijn Frans, haha. Ik zou er geen woord van verstaan. Iedereen zijn kwaliteiten 😉 Maar het is inderdaad een leuk stukje Belgische geschiedenis en een bezoekje waard.

  8. Gaaf…lijkt me echt heel leuk…ware het niet dat ik mezelf plechtig heb beloofd niet meer in veel te lage grotten te gaan rondlopen….met twee meter is dat vragen om hoofdpijn 😳 Maar mooi om het zo toch te kunnen zien!

    • Niels says

      Daar kan ik me in vinden. Maar afgezien van de lift was de rest goed te doen. Ik ben dan geen twee meter, maar het scheelt niet veel.

  9. Mijnen zijn – vind ik – altijd een beetje mistroostig, je foto’s daarentegen zijn prachtig.

    • Niels says

      Ik vindt het altijd wel iets hebben. Het industiele karakter dat mijnen met zich meebrengen. Alleen de negatieve kanten van de mijn, zoals het dierenleed hoeft van mij niet zo.

  10. Loes Beumer says

    De foto’s geven een mooie beeld van het leven in en buiten de mijn. Goed dat het nu een stuk erfgoed is van UNESCO.

    • Niels says

      Het gevoel dat we er aan overhielden was eigenlijk heel naar. Naar dat mensen en dieren op die manier hun werk deden en vooral in die omstandigheden. Dus dat was mooi om mee te maken dat het niet altijd rooskleurig is. Dan is het trouwens wel raar dat er met zoveel passie over gesproken wordt 😉

  11. Twan says

    Ik ben er afgelopen zomer geweest, en vond het ook mooi zelfs betoverend hoe je eigenlijk terug gaat in de tijd.

    • Niels says

      Terug in de tijd ga je daadwerkelijk. Al is het alleen maar om de film te zien. Het was inderdaad een mooi bezoek en zeer leerzaam.

Geef een reactie