All posts filed under: Persoonlijk

Pech op reis, een onderbelichte kant van reizen

Als je verhalen op het internet voorbij ziet komen over reizen dan is het meestal positief. Mensen willen laten zie hoe mooi het was en wat voor een geweldige tijd ze hebben gehad. Hier op RoPStaR geldt dat ook, soms met een kritische kanttekening maar meestal positief. Ik ben positief ingesteld en kijk meestal naar de leukere dingen in het leven. Maar niet alles gaat goed. Zeker niet in een vreemd land waar ze je taal niet spreken. Waar ze er andere gewoontes op nahouden. Dan overkomen je soms dingen waar je achteraf om kan lachen maar op het moment zelf kan je de humor er totaal niet van inzien. Over die dingen ga ik het vandaag hebben. Over de minder leuke kanten van het reizen, omdat die verhalen ook eens vertelt mogen worden. Over pech op reis. 

Instawalk 's-Hertogenbosch

Instawalk ‘s-Hertogenbosch, fietsend de stad ontdekken

Op sociale media zag ik een oproep voorbij komen om mee te doen aan een Instawalk in ‘s-Hertogenbosch. Dit keer werd het niet georganiseerd door de gemeente maar door Bezoek Den Bosch en Instadenbosch. Natuurlijk heb ik me meteen opgegeven en een paar dagen later kreeg ik het verlossende bericht dat ik mee mocht met de Instawalk ‘s-Hertogenbosch. Het werd wel gewaardeerd om je eigen fiets mee te nemen. Dus weer iets voor de eerste keer gedaan. Waar ik aan het begin van de week een Instacruise had met de boot, werd dit een Instawalk met de fiets.

Achter de schermen

Achter de schermen #9: Https, BHV en Kasteel de Haar

Waar houd ik me tussen de blogs mee bezig? Wat maak ik mee? Dat soort updates vat ik samen in deze reeks. Ik geef jullie een kijkje achter de schermen. Ik vertel jullie iets meer over mezelf en wat ik leuk vind. Natuurlijk staat mijn blog vol met dingen die ik leuk vind maar er gebeuren genoeg dingen die ik niet in een blog verwerk. Lees je mee met het negende blog uit deze serie?

Urbex fotografie

Urbex fotografie, het fotograferen van vervallen en verlaten gebouwen

Een leuke ‘tak van sport’ is urbex fotografie. Iets waar ik, als ik de kans krijg, het niet nalaat om te doen. Het komt er in het kort op neer om verlaten en vervallen gebouwen te verkennen en te fotograferen. Zowel van binnen als van buiten. Of het nu een leegstaande schuur is of een heel dorp, het maakt weinig uit. Het zijn die plekken waarbij je het gevoel krijgt dat je iets ziet dat eigenlijk niet te geloven is. Zeker niet als je net zoals ik in Nederland bent opgegroeid en alles wat verlaten en vervallen is binnen de kortste keren is gesloopt of een nieuwe bestemming heeft gekregen. Of dat komt door een schaarste op de markt of de regeldrift van de Nederlander kan je zelf invullen. Maar dat neemt niet weg dat ik het een hele fijne manier van fotograferen vind.

Markenburg

Achter de schermen #8: Zelda, https en Markenburg

Waar houd ik me tussen de blogs mee bezig? Wat maak ik mee? Dat soort updates vat ik samen in deze reeks. Ik geef jullie een kijkje achter de schermen. Ik vertel jullie iets meer over mezelf en wat ik leuk vind. Natuurlijk staat mijn blog vol met dingen die ik leuk vind maar er gebeuren genoeg dingen die ik niet in een blog verwerk. Lees je mee met het achtste blog uit deze serie?

Achter de schermen #7: Nieuwe camera en reizen

Waar houd ik me tussen de blogs mee bezig? Wat maak ik mee? Dat soort updates vat ik samen in deze reeks. Ik geef jullie een kijkje achter de schermen. Ik vertel jullie iets meer over mezelf en wat ik leuk vind. Natuurlijk staat mijn blog vol met dingen die ik leuk vind maar er gebeuren genoeg dingen die ik niet in een blog verwerk. Lees je mee met het zevende blog uit deze serie?

Bloggen en fotografie

Dat doe je er toch wel even naast? #3 Bloggen en fotografie

Wat mensen niet beseffen is hoe zwaar het leven van een blogger kan zijn. Zo daar val ik maar meteen met de deur in huis. Niet als klaagzang, maar ter verduidelijking. Het is een standaard vraag die gesteld word. Meestal voor of na de vraag: “En verdient dat een beetje?” of “Kun je daar van leven”. Allemaal in dezelfde categorie vragen die ik geregeld voorbij zie komen en waarvan ik mijn aandeel ook heb beantwoord. Maar wat doe je nu eigenlijk als blogger? Waar gaat dan al die tijd in zitten? Om daar antwoord op te geven schrijf ik deze blogreeks met mijn persoonlijke ervaringen. Deel drie gaat over bloggen en fotografie.

RoPStAr’s terugblik op januari 2017

De maand januari was als een puber die voor het eerst dronken werd in de kroeg; met een swingend begin, onverwachte wendingen en tot slot stilletjes afdruipen en verdwijnen in het niets. Je luidde het nieuwe jaar knallend in, was onderdeel van het feestgedruis en met jou gingen we op ontdekkingstocht in Essen en Mechelen. Helaas bracht je ook minder leuke dingen zoals ziek zijn met je mee. Terugblikken doe ik deze maand vaak met een glimlach en soms met een traan. In deze blogpost neem ik je mee met onze belevenissen van januari 2017.

Bloggen met dyslexie

Dat doe je er toch wel even naast? #2: Bloggen met dyslexie

Wat mensen niet beseffen is hoe zwaar het leven van een blogger kan zijn. Zo daar val ik maar meteen met de deur in huis. Niet als klaagzang, maar ter verduidelijking. Het is een standaard vraag die gesteld word. Meestal voor of na de vraag: “En verdient dat een beetje?” of “Kun je daar van leven”. Allemaal in dezelfde categorie vragen die ik geregeld voorbij zie komen en waarvan ik mijn aandeel ook heb beantwoord. Maar wat doe je nu eigenlijk als blogger? Waar gaat dan al die tijd in zitten? Om daar antwoord op te geven schrijf ik deze blogreeks met mijn persoonlijke ervaringen. Deel twee gaat over bloggen met dyslexie.

RoPStAr is vandaag 2 jaar geworden

RoPStAr is vandaag 2 jaar geworden! Tijd voor een terugblik

Wat vliegt de tijd. Wat is het toch weer een geweldig blogjaar geweest, dat helaas alweer afgesloten is. Want RoPStAr is vandaag 2 jaar geworden. 2016 is net de deur uit en het volgende heugelijke moment is aangebroken. Het besef dat je al 2 jaar aan het bloggen bent dringt nog niet helemaal door. Voor mijn gevoel ben ik gisteren pas begonnen. Wat gaat de tijd toch snel. Wat is het dan leuk om weer oude berichten terug te zien en te lezen. Wat hebben we weer veel gedaan het afgelopen jaar en wat een leuke reizen hebben we ondernomen. Kortom, het tweede jaar van RoPStAr was zoals het eerste jaar. Super.