Foto van de Week, Persoonlijk
comments 6

Foto van de Week #56: Elmo

Elmo

Elmo en Oink. Een onafscheidelijk duo. Onze twee katers die door ons huis rennen, onze harten verblijden en elke keer weer enthousiast zijn al we thuiskomen. Dit duo is opgehouden te bestaan. Afgelopen donderdag hebben we Elmo naar de dierenarts gebracht. Hij had koorts, was een beetje futloos maar at en dronk nog genoeg. We kregen een antibioticakuur mee. Hij knapte ervan op. Gisteren kwamen we terug van werk en Elmo was in totale paniek. Zijn ogen waren geel, het leek erop dat hij niet meer zag. Hij reageerde anders en hij was zeer angstig. We zijn meteen naar de dierenarts gegaan. Een bloedonderzoek werd afgenomen. Elmo bleek FIP te hebben. Een ongeneeslijke ziekte waar geen medicijnen voor zijn. Hij zou nog een paar dagen te leven hebben. Een klap die flink binnenkomt. Zeker omdat het de dag ervoor een stuk beter leek te gaan. Hij kwam bij je liggen, gaf kopjes en at genoeg. Een paar dagen. Dat was iets waar we geen rekening mee hielden toen we deze inmiddels acht maanden oude kitten kregen. We zijn met Elmo naar huis gegaan met de gedachten dat we hem goed in de gaten moesten houden en zijn gezondheid stond voorop. We zouden hem laten inslapen. Een zeer moeilijke beslissing die vanochtend een stuk makkelijker werd. Elmo heeft sinds gisteravond niks meer gegeten, niks meer gedronken en heeft niet eens de kattenbak kunnen vinden. Ik trof hem lusteloos en haast levenloos aan. Om acht uur een afspraak gemaakt. Gelukkig konden we snel komen en hebben we hem om 8.20 laten inslapen.

Inslapen. Het meest humane wat we voor hem konden doen. Zijn pijn wegnemen. Hem niet onnodig laten lijden alleen omdat we geen afscheid van hem kunnen nemen. Nog steeds een hele moeilijke en emotionele beslissing maar voor ons gevoel de juiste. We hebben van Elmo genoten. Ik hield niet van katten. Het was Ilona´s idee. Maar ik ben ze steeds meer gaan waarderen en dit afscheid valt me zwaar. Dat had ik van te voren niet verwacht. Ik ben gehecht aan ze geraakt. Het ronddartelen, het verwelkomen en het zorgzame karakter dat beiden hebben. Ze brachten leven in ons huis en zorgen ervoor dat we elke dag weer vol plezier thuiskwamen. Dat gevoel zal de komende dagen iets minder zijn. Gelukkig hebben we Oink nog. Hij snapt het allemaal niet. Hij is heel rusteloos en heeft gisteren al afscheid genomen van Elmo. We hebben ze apart gezet aangezien er een kleine kans is dat ze elkaar besmetten. Vandaag is hij weer voor het eerst beneden geweest. Zoekend naar zijn vriendje, rondkijkend in de hoop hem tegen te komen. Ik ben benieuwd hoe hij de komende dagen doorkomt. Het alleen zijn. Geen speelmaatje te hebben. We gaan het beleven. Het gebeurde allemaal zo plotseling dat we het nog niet helemaal beseffen wat er is gebeurd. Donderdag naar de dierenarts. Hij knapte op. Gisteren ging het totaal mis en vandaag hebben we hem laten inslapen. In een halve dag hebben we hem verloren. Het leven kan hard zijn en jammer genoeg komen we er op deze manier achter. Elmo we gaan je missen. Je was geweldig en je hebt ons veel plezier en geluk gebracht. Bedankt, kleine vriend!

6 Comments

  1. Wat verschrikkelijk naar. Je katten zijn toch vaak je beste vriend, bij ons in ieder geval wel. Heel veel sterkte..

  2. Niels says

    Bedankt voor jullie reacties. Stuk voor stuk fijn om te lezen! Bedankt!

  3. Och wat sneu, ook voor zijn vriendje. Blijft altijd moeilijk zo’n beslissing, maar het is inderdaad het meest humane wat je dan nog kan doen. Sterkte…

  4. Ach wat een triest verhaal… Zal wel heel moeilijk geweest zijn en nu ook nog. Ook voor Oink. Veel sterkte en denk vooral terug aan de fijne herinneringen samen. x

  5. Loes Beumer says

    Ik heb genoten van Elmo als is hij helaas niet oud geworden. We zullen hem missen, maar niet vergeten.

Geef een reactie