Foto van de Week
comments 4

Foto van de Week #67: Koda, Zelda en Oink

Koda Zelda en Oink

Ik laat in de rubriek “Foto van de Week” een foto zien die deze week voor mij bijzonder is geweest. Dat kan gaan om het moment, het gebouw, de architectuur of honderd en één andere redenen. Elke foto heeft zijn verhaal en deze week is de keus gevallen op een foto gemaakt in     ‘s-Hertogenbosch. Thuis op de bank. Gebroederlijk bij elkaar. Koda, Zelda en Oink.

Deze foto is gemaakt een paar dagen voordat we naar Zuid-Afrika vertrokken. Het is een uniek moment om ze alle drie bij elkaar te zien liggen. Dat hebben ze maar zelden laten zien. Nog net op tijd heb ik het met camera kunnen vastleggen. Ik was van de bank afgegaan om naar boven te lopen en mijn camera te pakken in de hoop dat ze nog steeds er zo bij zouden liggen. Wat een wonder, ze lagen nog in dezelfde positie toen ik stil van boven naar beneden kwam. Niet nieuwsgierig geworden van mijn voetstappen op de trap, nee ze zijn gewoon blijven liggen. De camera inkijkend tot Koda zich opeens niet meer kon bedwingen en zijn neus haast in de camera duwde. Maar dan denk je wat is er nu zo uniek aan? Zelda en Oink kunnen het nog steeds niet altijd goed met elkaar vinden. Als ze elkaar negeren gaat het goed maar als ze echt bij elkaar in de buurt komen gaat het gepaard met gegrom en Oink die achter haar aanjaagt. We hebben de laatste weken veel aandacht aan ze gegeven en het ging steeds beter. Tot vandaag. Koda en Zelda lagen bij elkaar in de armen en Oink kwam erbij liggen. Geen gegrom, geen gemiauw en gewoon blijven liggen. Zelfs zo lang dat ik het bewijs kon vastleggen op de camera. Een bijzonder moment wat sinds Zelda bij ons woont is dit tafereel nog niet voorgekomen. Daarom is deze foto deze week bijzonder. Ook bijzonder omdat we op het moment dat dit artikel online komt niet in Nederland zijn.

We zitten, zoals jullie waarschijnlijk wel weten, in Zuid-Afrika. We zijn heel benieuwd hoe deze drie katten het nu hebben. Of ze het huis al verbouwd hebben of dat ze gewoon hun ding doen. Maar laten jullie je katten dan zo lang alleen? Nee, we hebben iemand gevonden die voor ons een uitkomst is. Iemand die op professionele wijze op onze katten past, ze aandacht geeft, elke dag het voer bijvult, het water verschoont, de kattenbak leegt, de post van de mat haalt, de vissen eten geeft en de dag voordat we thuiskomen ook nog stofzuigt. Een luxe die we onze katten gunnen. Ze hoeven op deze manier niet uit huis te gaan, hierdoor komen ze ook niet in een pension of in aanraking met andere katten. Ze blijven op hun eigen vertrouwde plek, krijgen eten en aandacht. Dat vonden wij een stuk prettiger. Want ondanks dat we nu op reis zijn, missen we deze deugnieten toch wel een beetje en het is een hele geruststelling dat er iemand op ze past en ze elke dag ziet. Tijdens onze trip naar Valencia hebben we dit concept voor het eerst uitgeprobeerd en dat was goed bevallen. Zo goed dat we toen meteen gevraagd hebben of ze deze Zuid-Afrikareis ook op onze deugnieten kon passen. Gelukkig kon het en we weten dat ze in goede handen zijn. Dat is een hele geruststelling. We zijn nog even weg en zien ze binnenkort weer terug. Hopelijk zijn ze dan nog meer aan elkaar gewend en komt het tafereel op de foto nog veel vaker voor. Want zeg nu zelf, het ziet er toch leuk uit zo? Zo vredig en op hun gemak. Ik ben benieuwd hoe we ze straks aantreffen maar deze foto pakken ze ons niet meer af.

4 Comments

    • Niels says

      Bedankt! We zijn er ook heel erg blij mee. Vooral dat het de laatste tijd goed lijkt te gaan.

  1. Prachtig! ? En wat fijn dat er iemand op de katten past nu jullie weg zijn. Ze zullen jullie wel missen!

    • Niels says

      En of ze ons gemist hadden. Toen we thuiskwamen zaten ze met zijn drieën voor het raam en werden ze helemaal “gek”.

Geef een reactie