Fotografie, Persoonlijk
comments 20

Urbex fotografie, het fotograferen van vervallen en verlaten gebouwen

Urbex fotografie

Een leuke ‘tak van sport’ is urbex fotografie. Iets waar ik, als ik de kans krijg, het niet nalaat om te doen. Het komt er in het kort op neer om verlaten en vervallen gebouwen te verkennen en te fotograferen. Zowel van binnen als van buiten. Of het nu een leegstaande schuur is of een heel dorp, het maakt weinig uit. Het zijn die plekken waarbij je het gevoel krijgt dat je iets ziet dat eigenlijk niet te geloven is. Zeker niet als je net zoals ik in Nederland bent opgegroeid en alles wat verlaten en vervallen is binnen de kortste keren is gesloopt of een nieuwe bestemming heeft gekregen. Of dat komt door een schaarste op de markt of de regeldrift van de Nederlander kan je zelf invullen. Maar dat neemt niet weg dat ik het een hele fijne manier van fotograferen vind.

Urbex fotografie

Ze blijven zo lekker stil staan. Hoe langer je wacht hoe mooier het wordt. Als je er deze week niet heen gaat dan misschien volgende week. Je krijgt meestal alle kans om te fotograferen. Als je de juiste dag kiest dan kan het zijn dat je niemand tegenkomt. Je kan vaak in alle rust de tijd nemen. Ontdekken en vooral je laten verwonderen. Hoe heeft het zover kunnen komen? Waarom is er niet tot sloop over gegaan? Het zijn plekken die vragen oproepen. Meestal laat ik me erdoor verrassen. Lees ik me van te voren niet zo veel in maar kom ik met veel enthousiasme terug. Dan ga ik me er nog een keer in verdiepen. Kijk ik de foto’s nog even na. Wil ik antwoorden vinden op de vragen. Het is één grote ontdekkingstocht die af en toe best spannend is. Maar er zijn grenzen. Hele duidelijke grenzen. Je laat alles zoals het is. Je vernielt niks, spuit geen graffiti of breekt deuren open. Je laat het in zijn waarde. Meestal blijf ik buiten. Er is daar al genoeg te zien zonder dat je naar binnen hoeft. Binnen is het meestal een grote puinhoop en te donker voor foto’s. Soms ga je naar binnen als de gelegenheid zich voordoet maar altijd let je op waar je stapt. Het is niet voor niks verlaten.

Kennismaking met urbex fotografie

Een van de eerste kennismakingen waar ik daadwerkelijk over geschreven heb, is Doel geweest. Een spookdorp onder de rook van Antwerpen. Bijna opgeslokt door de haven van Antwerpen. We waren er in 2016 en het was er redelijk druk. Het was een soort toeristische attractie geworden en daar deden wij vrolijk aan mee. Ik ga niet schijnheilig doen. We zijn die dag speciaal vertrokken om Doel te bezoeken omdat we er goede verhalen over gehoord hebben. Niet alleen dat het leek me een goede gelegenheid om mijn urbex fotografie te oefenen. Dat bleek ook zo te zijn. Het was een geweldige dag. Een mooie dag waarop ik een aantal goede foto’s heb kunnen maken. De blogpost die ik erover geschreven heb, trekt elke dag nog bezoekers. Dus ik weet zeker dat het nog steeds leeft. Je kan er nog steeds heen en als je van urbex fotografie houdt dan kan ik het je zeker aanraden. Het is wel erg toeristisch. Het trekt een hoop mensen die helaas niet allemaal even zorgvuldig omgaan met de huizen. Houd je aan de regels. Meer kan ik er niet over zeggen, wel dat het een gave ervaring kan zijn en na die dag waren we verslaafd. Niet dat we nu elk weekend erop uit trekken, maar als de gelegenheid zich voordoet dan zijn we wel weg. Vooral als we op vakantie zijn. Even er tussen uit. Even een oud stukje industrieel erfgoed bezoeken dat er verlaten bij ligt.

Industriële complexen

Zo kwamen we op het idee om in het Ruhrgebied elke oude industriële complexen te bezoeken. Ze liggen dichtbij huis en je kan er ‘s ochtends heenrijden en ‘s middag weer thuiskomen. Ideaal als je de dag van te voren nog niet weet wat je wilt doen. Gewoon de auto pakken en erheen rijden, een leuke middag hebben en vol verhalen huiswaarts keren. We hebben er nu twee bezocht. Twee industriële complexen die zeker de moeite waard zijn om te bezoeken als je van urbex fotografie houdt. Het Landschapspark Duisburg-Noord en de oude mijn Zeche Zollverein.

Twee heel verschillende complexen die allebei één ding gemeen hebben. Ze zijn uitermate geschrikt voor urbex fotografie. Het zijn grote complexen die je uren bezig kunnen houden. Waar je op ontdekkingstocht kan gaan en het zijn ook mooie voorbeelden hoe deze complexen een succesvol tweede leven hebben gekregen. Het landschapspark is helemaal overwoekerd en je kan het hoogovencomplex van verschillende kanten bekijken terwijl bij de oude mijn het juist wat meer gestructureerd is. Nog steeds vervallen maar sommige stukken zijn opgeknapt en minder overwoekerd. Die laatste, Zech Zollverein staat ook op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Geen slechte locatie om te fotograferen.

Gewapend met mijn fotocamera

Het zijn drie voorbeelden van redelijk bekende plekken waar je urbex fotografie kan beoefenen. Deze zijn alle drie open voor publiek en niemand zal je raar aankijken als je er foto’s gaat nemen. Het zijn plekken waar je uren kan ronddwalen, zeker bij de laatste twee. Natuurlijk zijn er een heleboel andere plekken waar je goed kan fotograferen en waar je het nog spannender kan maken. Je kan ‘s nachts over een hek kruipen om in het donker met een zaklantaarn een oud verlaten kasteel te bezoeken terwijl je hoopt dat de bewakers je niet zullen spotten. Dat is niet echt mijn ding. Ik ga liever overdag met mijn fotocamera op stap terwijl ik toestemming heb om het complex te bezoeken. Ik zal het complex ook altijd achterlaten zoals ik het gevonden heb zodat de volgende er ook van kan genieten. Maar dat ik in de toekomst vaker dit soort terreinen ga bezoeken staat vast. Simpelweg omdat ik het een hele fijne en leuke manier van fotograferen vind en ik eigenlijk altijd met veel enthousiasme thuiskom. Er zijn nog zoveel gebieden om te ontdekken dat ik de komende tijd wel zoet ben, als ze tegen die tijd niet al gesloopt zijn. Maar een voordeel van dit soort fotografie is dat er altijd wel ergens een vervallen gebouw of complex staat. Je moet alleen weten waar je het kan vinden.

20 Comments

  1. Urbex fotografie is zo vet om te doen. Ik herkende gelijk Doel op je foto’s. Vorig jaar na lang wachten ook geweest en was een hele aparte ervaring. Die mensen die wonen tussen de vele leegstaande een vervallen panden/huizen fascineerde mij. Mijn camera en ik maakte over uren op die plek.

    • Niels says

      Dat kan ik me goed voorstellen. Het is ook een hele bijzondere plek om te zijn. Bijna onwerkelijk om de vervallen huizen te zien. Maar wel super om te fotograferen 🙂

  2. Wat een leuke voorbeelden Niels! Ik heb het artikel even opgeslagen zodat ik er later een kan uitkiezen, lijkt me inderdaad gaaf om op zulke plek een keer te gaan fotograferen! Ik ben wel eens in een verlaten gevangenis in Tallinn (Estland) geweest, maar ik hoorde laatst dat ze die nu gesloten (of misschien zelfs afgebroken) hebben..

    • Niels says

      Dat is het jammere er dan weer van. Het sluiten of slopen van die gebouwen. Begrijpelijk maar niet leuk als je er nog niet bent geweest en het graag nog een keer zou fotograferen. Een verlaten gevangenis lijkt me ook super om een keer doorheen te wandelen. Zelf zijn we nog niet in Estland geweest, maar dat kan nog komen 😉

  3. Gaaf, ik wist niet eens dat Urbex fotografie echt een naam had. Ik merk wel dat het steeds populairder wordt de laatste jaren. Ik vind het zelf ook gaaf, maar wel als ik samen met iemand ben 😛 Als ik alleen ben, ga ik niet zo graag zulke gebouwen in of er omheen lopen.

    • Niels says

      Dat kan ik mee voorstellen. Het zijn toch gebouwen die een bepaalde reputatie hebben. Het is ook niet aan te raden om alleen te gaan. Dadelijk zak je door een vloer of kom je vast te zitten en dan is er niemand om te helpen of hulp te gaan halen. Daarom altijd met minimaal twee zo’n pand bezoeken. Gewoon voor je eigen veiligheid 😉

  4. Ik ben twee jaar geleden ook in Duisburg geweest met de fotoclub. Ik had eerlijk gezegd verwacht dat Urbex niet mijn ding zou zijn, maar ik vond het leuker dan verwacht. In Eindhoven fotografeer ik ook regelmatig op Strijp-S.

    • Niels says

      Strijp-S is ook een leuke plek om te fotograferen en natuurlijk ook om te zien wat ze nu weer verzonnen hebben. Het is een heel leuk gebied geworden en een goed besluit geweest om het open te stellen voor het publiek. Die trend zie je trouwens steeds vaker. Dat grote terreinen vlak bij een station opengesteld worden en een hippe invulling krijgen.

  5. Heel gaaf om er meer over te lezen. Ik ben een paar jaar geleden bij Zech Zollverein geweest en daar kon ik inderdaad wel wat oefenen met urbex foto’s, maar om echt die sfeer van het lee vast te kunnen leggen, vind ik lastig. Schitterende foto’s heb je.

    • Niels says

      Oefening baart kunst 😉 Gewoon vaak doen dan wordt je er vanzelf beter in en als je het leuk vindt moet je eens een keertje met een aantal Urbex-fotografen op pad gaan. Die kunnen je precies vertellen wat je wel en niet moet doen. Dat kan heel leerzaam zijn. Leuk dat je al bij Zech Zollverein bent geweest en bedankt voor je compliment over mijn foto’s 🙂

    • Niels says

      Dat zijn het ook. Het zijn die gebouwen vol geschiedenis die nu onwerkelijk erbij liggen. Juist dat trekt me zo aan 😉 Leuk om te weten dat meerdere medebloggers dit soort complexen goed kan waarderen en net zoals ik fan zijn.

  6. Ik vind dit zo’n fascinerende manier van fotograferen. Zelf heb ik het eigenlijk nog nooit gedaan, maar ik kan geen genoeg krijgen van de foto’s die er gemaakt worden van dit soort panden. Het is bijna kunst!

    • Niels says

      Misschien moet je er eens aan beginnen en krijg je hetzelfde gevoel als wij als we weer een plek als deze hebben bezocht. Het zijn de leukere dingen om te fotograferen. Vindt ik althans, iedereen zijn eigen ding 😉

  7. Jenny - ikreis.net says

    Heerlijk, die verlaten industriële panden! Ik roep al lange tijd dat ik terug wil naar Duisburg, maar het komt er niet echt van… Volgende maand ga ik Charleroi ontdekken, daar schijnt ook veel moois te zijn.

    • Niels says

      Spannend! Zelf ben ik daar alweer een tijdje niet geweest maar het schijnt een mooie plek te zijn om te bezoeken. Wij delen ook dezelfde passie voor deze gebouwen 😉 Dus jouw blog blijf ik zeker in de gaten houden voor leuke tips 😉

  8. yvonnevdlaan says

    Ik vind Urbex ook heel gaaf om te doen en zou willen dat ik wat meer tijd had om in de buurt vaker op pad te gaan. In de buurt van Duisburg zijn nog wel meer goeie opties! Helaas altijd tijd te kort in het weekend. Maar misschien moeten we het gewoon eens inplannen. Onze gaafste Urbex ervaring was een compleet onverwachte trouwens: we staken de grens over tussen Zuid-Afrika en Swaziland en kwamen in Bulembu. Na wat rondlopen kwamen we bij de oude bios uit en de deur stond open. Onze oudste dochter ging op het podium een voorstelling opvoeren, terwijl ik heel veel foto’s maakte van het gebouw. 🙂

    • Niels says

      Tijd te kort in het weekend is een bekend probleem, haha. Vooral als je allemaal leuke dingen gaat doen. Dan moet je soms kiezen. De oude bios die je bezocht hebt lijkt me ook gaaf om te zien. Leuk dat je dochter er helemaal in opging en jij een paar leuke aandenkfoto’s hebt kunnen nemen. Dat zijn toch de dingen zie ze bijblijven.

  9. Heel bijzonder! Ik wist niet eens dat hier een aparte term voor bestaat. Ik denk dat je best oog moet hebben om hier mooie plaatjes uit te krijgen, zoals jij duidelijk hebt. Vind het ook altijd enorm interessant om te zien!

    • Niels says

      Leuk om te horen dat je het zo kan waarderen. Het zijn voor mij altijd de leuke plekken om te bezoeken en te fotograferen. Ik neem aan dat je in Colombia deze gebouwen ook hebt, maar dat je daar toch wat terughoudender bent in het betreden ervan?

Geef een reactie